نوشته های من

امروز یا فردا,
زمینی که نباشی,
پر خواهی کشید,
تا عمق آبی,
تا آسمان !
زمینی که نباشی,
نامت می شود چیزی حوالی پدر,
همو که نفس هایش نسیم مهر بود,
و نوازشش رود روحی زلال !
زمینی که نباشی,
پدر را تا ابد معنای واژه خواهی بود صدیق,
و تکیه گاه را ترجمانی دقیق !
تقدیم به همو که منزلش گشت نزدیکی خودش, خدا !

 

---

پی نگاشت :
1-خواستم برایت بنویسم چرا ؟! خواستم بنویسم هنوز هم چون نوزاد احتیاجم را, خواستم بنویسم از کاش و کاش و کاش ! خواستم از حالم بنویسم لحظه ی تماشای آلبوم , از مرور هر ثانیه ی خاطره ات اما سهراب یکباره در خاطرم آمد که :
وقتی به همدردی بزرگ دست یافتیم، بستگی های نزدیک جای خود را به پیوندهای همه جا گیر می دهد .
2- روانش شاد و یادش مانا او که بزرگ بود و هست !

 

           

 

نوشته شده در دوشنبه ٢٩ اسفند ۱۳٩٠| ساعت ۱٠:۱٢ ‎ق.ظ| توسط فريبا | نظرات () |

 















سفارش قالب وبلاگ کتابخانه ی عجیب. سفارش قالب وبلاگ خصوصی